คนเราต่างชีวิต
ต่างจิตใจ
ต่างความคิด
ต่างความรู้สึก
บางคนดีใจก็ร้องไห้
เสียใจก็นั่งเงียบ...ไม่พูดจา
บางคนก็ดีใจหัวเราะมากมาย
เสียใจร้องไห้ฟูมฟาย
ล้วนแล้วแต่เป็นวัฏจักรของมัน
ไม่มีใครกำหนดได้
ว่าอะไรดี
อะไรไม่ดี
แต่สิ่งหนึ่งที่คนหลายๆๆคน
หรือคนบางคนไม่รู้
ก็คือความคิดของคนแต่ละคน
คนเราคิดไรทำไรไม่มีใครรู้หรอก
บางคนก็มักจะคิดอะไรไปเองต่างๆๆนานา
เมื่อเราพูดอะไรไปมันคงจะมความหมายอยู่หรอก?
ในเมื่อคนเราคิดอะไรในแง่ลบ
มันก็จะเป็นลบวันยังค่ำ
ไม่มีวันที่จะเป็นบวกได้
ภาพอะไรต่างๆๆนานา
คนบางคนมองก็จะตีความไปต่างกัน
เพราะคนเรามีความคิดที่ต่างกัน
ถ้าสมมุติเราพูดถึง "ภาพพระอาทิตย์"
เป็นคุณคุณจะตีความหมายของภาพว่ายังไง
บางคนคงจะบอกว่ามันดูร้อนแรง
บางคนคงจะบอกว่ามันเป็นแสงสว่าง
บางคนคงจะบอกว่าเป็นสิ่งที่น่ากลัว
ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่
เห็นมั้ยหล่ะภาพมันย่อมมีความหมายและถูกตีความไปต่างๆๆกัน
ก็ไม่อยากพูดอะไรมาก
ในทุกๆๆสิ่ง
ถ้าอยากทำอะไร
อยากคิดอะไรก็เชิญตามสบาย
แต่ขอเถอะอย่ามากวนมาป่วนกันเลย
ในเมื่อถ้าอยากจะคุยให้มันดีๆๆก็คงคุยได้
แต่ถ้ามาคุยหรือหาเรื่องกัน
อย่ามายุ่งกันเลยดีกว่า
แค่นิสัยพาลหาเรื่องคนแบบนี้
แล้วยังจะมาพูดอะไรอีก
การที่ไม่ติดต่อไม่พูดคุยกันระยะนึง
คิดว่ามันจะทำให้ใครได้คิด
แต่ป่าวเลย
ระยะเวลาทำให้คนประสาท
คิดมาก
หาเรื่อง
ทำนิสัยแย่ๆๆออกมา
นี่ใช่มั้ยคือตัวตนที่แท้จริงของคนแต่ละคน
หากไม่มีเรื่องทะเลาะให้เลิกรา
นิสัยและตัวตนที่แท้จริงคงจะไม่ออกมาใช่มั้ย
แต่เอาเถอะ
มานั่งบ่นนั่งพูดไปก็เท่านั้น
มันจะมีประโยชน์อะไรกะการนั่งระบายอะไรไปอย่างนี้
การที่เรามาอยู่ในที่ ที่ต่างที่ต่างถิ่น
ทำอะไรอย่างที่เราอยากทำ
ทำอะไรเพื่ออนาคตของตัวเอง
พ่อแม่ไม่เคยว่า
แต่แค่ให้ดูแลตัวเอง
ทำอะไรรู้จักคิด
แน่นอนหล่ะ
เราก็เรียนจบปริญญา
มีสมอง
คิดได้เองว่าอะไรควรไม่ควร
รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
อะไรดีอะไรไม่ดี
รู้ตัวเสมอ
แล้วการที่เรามาอยู่ที่นี่
การมีเพื่อนก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ถามหน่อย?
แปลกมั้ยค่ะที่จะมีเพื่อนผู้ชาย
ผสมกะเพื่อนผู้หญิง
ไปไหน hang out ไหนไปด้วยกัน
แปลกมั้ยค่ะที่ไปบ้านเพื่อนผู้หญิงที่มีเพื่อนผู้ชายอยู่ด้วย
ชีวิตคนเรา
เมื่อดำเนินอยู่ในสังคม
หรือดำเนินอยู่บนโลกกลมๆๆใบนี้
ต่างก็ต้องมีสังคม
มีการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
แปลกมั้ยค่ะที่เราจะทำแบบนั้น
ต่างคนต่างต้องพึ่งพาอาศัยกัน
ไม่มีใครหรอกที่จะเดินมาแล้วบอกว่า
ชั้นจะอยู่บนโลกใบนี้แค่เพียงสองคน
มีเธอมีฉัน
และนั่นก็จะไม่ใช่เราแน่ๆๆ
มันก็โอเคอยู่นะที่จะหาเวลาส่วนตัวอยู่ด้วยกัน
ไปเที่ยวด้วยกัน
แต่จะทิ้งสังคมไปเลยหรอ
นั่นคงไม่ใช่เราหล่ะมั้ง
อะไรๆๆมันยังคงดำเนินเหมือนวัฏจักรอยู่เรื่อยไปแหล่ะ
แล้วถ้าคนเราไม่รู้จักปล่อยวาง
อะไรอะไรคงจะดูตึงเครียดอยู่เสมอเลย
ว่ามั้ย
|
