ผู้หญิงที่อยากกอดตลอดชีวิต - ศุ บุญเลี้ยง

 

ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร

คอยยุ่งแต่ฟืนไฟ หุงข้าวหาปลา

เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้ง ไล่ยุงและป้อนยา

เห็นแต่เล็กแล้วหนา ว่าทำไรในวันวัน

ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล

ก.ไก่ถึงบ.ใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน

ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน

เห็นแต่ครั้งกระนั้น ว่าวันวันแม่ทำอะไร



*อยากกอดแม่ไว้ ให้นานเท่านาน

ชั่วกาลปาวสาน กอดไว้กลางดวงใจ

หากใครจะถาม ว่าแม่ทำอะไร

ยิ่งใหญ่เพียงไหน แม่สร้างลูกสร้างคน

กล่อมอยู่บนเปล แล้วสอนให้เดินเป็น

นอนตื่นยังเคี่ยวยังเข็น ไม่เห็นแม่ทำอะไร

จะสอบกี่ครั้งกี่หน แม่ก็ค้นตำรามาให้

รู้กันแล้วใช่ไหม ว่าทำไรในวันวัน




 





 

 

 

แป๊บๆๆผ่านไปอีกปี

พรุ่งนี้วันแม่ก็จะเวียนมาถึงอีกทีแระ

จำได้ว่าเคยซื้อมะลิไปไหว้แม่

น้ำตาตกเลยอ่ะ

ก็คนมันไม่เคยแล้วก็เขิลนี่หน่า

 

ปีนี้ก็ไม่ได้อยู่ใกล้กัน

ทำได้อย่างมากก็แค่ กริ๊งกร๊างไปหา

"รัก"

ใครๆๆก็พูดได้

แต่สำหรับบุ๋มทำไมมันยากนักที่จะพูดออกไป

กับคนที่เรารักมากที่สุด

แต่ยังไงพรุ่งนี้คงต้องพูดให้ได้แหล่ะ

 

"แม่จ๋าหนูรักแม่"

 

     Share

<< relax timeThailand สู้สู้!!! >>

Posted on Mon 11 Aug 2008 8:56

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               

Calendar
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn