ตื่นมาวันวัน ไม่เห็นแม่ทำอะไร

คอยยุ่งแต่ฟืนไฟ หุงข้าวหาปลา

เก็บทั้งหมอนทั้งมุ้ง ไล่ยุงและป้อนยา

เห็นแต่เล็กแล้วหนา ว่าทำไรในวันวัน

ขัดตะกรงตะแกรง ถูขี้คลงขี้ไคล

ก.ไก่ถึงบ.ใบไม้ แม่ให้ท่องพัลวัน

ลูกป่วยจนนอนซม แม่ก็ตรมไม่ต่างกัน

เห็นแต่ครั้งกระนั้น ว่าวันวันแม่ทำอะไร

แป๊บๆๆผ่านไปอีกปี

พรุ่งนี้วันแม่ก็จะเวียนมาถึงอีกทีแระ

จำได้ว่าเคยซื้อมะลิไปไหว้แม่

น้ำตาตกเลยอ่ะ

ก็คนมันไม่เคยแล้วก็เขิลนี่หน่า

ปีนี้ก็ไม่ได้อยู่ใกล้กัน

ทำได้อย่างมากก็แค่ กริ๊งกร๊างไปหา

"รัก"

ใครๆๆก็พูดได้

แต่สำหรับบุ๋มทำไมมันยากนักที่จะพูดออกไป

กับคนที่เรารักมากที่สุด

แต่ยังไงพรุ่งนี้คงต้องพูดให้ได้แหล่ะ

"แม่จ๋าหนูรักแม่"